Leki obniżające libido należą do możliwych przyczyn zmniejszonego zainteresowania seksem, problemów z pobudzeniem, erekcją czy osiąganiem orgazmu. Nie oznacza to jednak, że każdy preparat z danej grupy wywoła takie objawy u każdej osoby. Znaczenie mają dawka, czas terapii, inne przyjmowane leki, stan zdrowia oraz sama choroba, z powodu której rozpoczęto leczenie. Jeżeli spadek popędu seksualnego pojawił się po rozpoczęciu lub zmianie terapii, warto powiedzieć o tym lekarzowi – bez samodzielnego odstawiania preparatu.
Leki psychotropowe i ich wpływ na funkcje seksualne
Najczęściej opisywaną zależnością jest SSRI a libido. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, m.in. sertralina, escitalopram czy fluoksetyna, mogą powodować obniżenie pożądania, trudności z osiągnięciem orgazmu oraz zaburzenia erekcji. Podobne działania mogą występować przy lekach z grupy SNRI. Zwiększona aktywność serotoninergiczna może ograniczać mechanizmy związane z dopaminą i pobudzeniem seksualnym.
Także trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne a seks to istotne zagadnienie, choć poszczególne preparaty różnią się profilem działań niepożądanych. Jednocześnie należy pamiętać, że sama depresja i zaburzenia lękowe mogą obniżać libido, dlatego ustalenie przyczyny wymaga oceny całej sytuacji.
Leki przeciwpsychotyczne mogą wpływać na seksualność poprzez blokowanie receptorów dopaminowych, a niektóre dodatkowo zwiększają stężenie prolaktyny. Podwyższona prolaktyna a libido może wiązać się z obniżeniem poziomu hormonów płciowych, spadkiem pożądania oraz zaburzeniami erekcji lub cyklu miesiączkowego.
Hormonalne i inne leki wpływające na libido
Długotrwale stosowane opioidy mogą hamować oś podwzgórze–przysadka–gonady i prowadzić do niedoboru hormonów płciowych. Zależność opioidy i testosteron ma szczególne znaczenie u mężczyzn przyjmujących te leki przewlekle – konsekwencją może być m.in. mniejsze zainteresowanie seksem.
Inhibitory 5α-reduktazy, takie jak finasteryd czy dutasteryd, zmniejszają powstawanie dihydrotestosteronu (DHT). U części pacjentów mogą występować zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji lub ejakulacji.
Wpływ hormonalnej antykoncepcji na libido jest bardziej złożony. U części kobiet obserwuje się spadek pożądania, u innych brak zmian, a niektóre zgłaszają poprawę funkcjonowania seksualnego. Aktualne dane nie pozwalają stwierdzić, że antykoncepcja hormonalna jako cała grupa musi obniżać libido.
Pozostałe substancje i rozwiązania problemu
Na seksualność mogą wpływać również leki stosowane w terapii hormonalnej nowotworów, w tym analogi lub antagoniści GnRH oraz leki antyandrogenowe. Ich działanie celowo zmniejsza aktywność hormonów płciowych, dlatego spadek libido może być wyraźny.
Zależność leki na ciśnienie a popęd również wymaga ostrożnej interpretacji. Niektóre beta-adrenolityki, diuretyki i leki działające ośrodkowo wiązano z zaburzeniami seksualnymi, zwłaszcza erekcji, ale różnice pomiędzy preparatami są znaczne. Nie należy więc zakładać, że każdy beta-bloker obniży libido.
Benzodiazepiny mogą pośrednio ograniczać zainteresowanie seksem przez sedację i zmniejszenie pobudzenia. Przy długotrwałym stosowaniu kortykosteroidów wpływ na seksualność może być związany m.in. ze zmianami hormonalnymi, nastrojem i ogólnym stanem zdrowia.
Jeżeli pojawiły się zaburzenia seksualne po lekach, warto zanotować, kiedy wystąpiły i czy zbiegło się to z rozpoczęciem terapii lub zmianą dawki. Lekarz może ocenić inne przyczyny, zlecić odpowiednie badania, a w uzasadnionych sytuacjach rozważyć zmianę dawki, pory przyjmowania lub wybór innego preparatu.
Leczenie obniżonego libido zawsze zależy od przyczyny. Nie należy samodzielnie odstawiać leków przeciwdepresyjnych, hormonalnych, kardiologicznych ani innych terapii przewlekłych. Jeśli trudności utrzymują się i wpływają na jakość życia lub relację, warto omówić je z lekarzem, a w razie potrzeby również z seksuologiem.
Kliknij w link poniżej i zobacz wszystkie produkty z kategoriiTabletki na libido dla pań
