Zapalenie prostaty, czyli zapalenie gruczołu krokowego, może powodować ból, problemy z oddawaniem moczu oraz dolegliwości wpływające na życie seksualne. Nie zawsze oznacza jednak infekcję bakteryjną. Objawy zależą od rodzaju prostatitis i mogą rozwijać się nagle albo utrzymywać miesiącami. Właściwa diagnostyka prostaty jest dlatego kluczowa — podobne dolegliwości mogą występować również w innych chorobach układu moczowo-płciowego.
Zapalenie prostaty: rodzaje, objawy i diagnostyka
Wyróżnia się m.in. ostre i przewlekłe bakteryjne zapalenie prostaty oraz przewlekłe zapalenie prostaty/zespół przewlekłego bólu miednicy (CP/CPPS), w którym nie zawsze stwierdza się aktywną infekcję.
Typowe objawy prostatitis obejmują:
- ból w kroczu, podbrzuszu, prąciu lub okolicy miednicy,
- pieczenie i ból podczas oddawania moczu,
- częste oddawanie moczu i nagłe parcie,
- osłabienie lub przerywanie strumienia moczu,
- ból podczas lub po ejakulacji.
Ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego może dodatkowo powodować gorączkę, dreszcze, nudności oraz zatrzymanie moczu i wymaga szybkiej oceny lekarskiej.
Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne, w tym w odpowiednich sytuacjach delikatne badanie per rectum, oraz badanie i posiew moczu. Urolog może zlecić również badania krwi, ocenę przepływu moczu lub badania obrazowe, jeżeli są ku temu wskazania.
Przyczyny i współczesne metody leczenia
Przyczyny zapalenia prostaty zależą od jego postaci. W zapaleniu bakteryjnym drobnoustroje mogą przedostawać się do prostaty z dróg moczowych. W CP/CPPS mechanizm jest bardziej złożony i może obejmować m.in. zaburzenia nerwowe, napięcie mięśni dna miednicy oraz czynniki związane z przewlekłym bólem.
Leczenie zapalenia prostaty zawsze dobiera lekarz do rozpoznanej postaci choroby. Antybiotyki stosuje się przede wszystkim w zakażeniach bakteryjnych; przy postaci niebakteryjnej nie stanowią one podstawowego leczenia. W zależności od objawów lekarz może uwzględnić również leki przeciwbólowe, przeciwzapalne lub alfa-adrenolityki.
W przewlekłym zespole bólowym pomocna może być odpowiednio prowadzona fizjoterapia dna miednicy, zwłaszcza gdy występuje nadmierne napięcie mięśni. Terapia może obejmować techniki rozluźniające, pracę z napięciem mięśniowo-powięziowym oraz naukę prawidłowej kontroli mięśni.
Masażu prostaty nie należy wykonywać samodzielnie jako metody „leczenia zapalenia”. W ostrym bakteryjnym zapaleniu prostaty masaż gruczołu jest przeciwwskazany, ponieważ może zwiększać ryzyko rozsiewu zakażenia.
Wpływ zapalenia prostaty na życie intymne i profilaktyka
Zależność seks a zapalenie prostaty jest indywidualna. Sama aktywność seksualna zwykle nie nasila choroby, jednak u części mężczyzn występuje ból podczas ejakulacji, który może ograniczać ochotę na zbliżenia. Przewlekły ból, stres oraz obawa przed wystąpieniem dolegliwości mogą dodatkowo wpływać na libido i satysfakcję seksualną. Zaburzenia seksualne należą do możliwych powikłań prostatitis.
Jeżeli pojawiają się problemy z erekcją przy chorobach prostaty, bolesna ejakulacja lub unikanie bliskości z powodu bólu, warto omówić te objawy z urologiem. Przy przewlekłym bólu pomocne może być również wsparcie fizjoterapeuty dna miednicy lub seksuologa.
Profilaktyka prostaty nie daje gwarancji uniknięcia zapalenia. Znaczenie ma jednak szybkie leczenie infekcji dróg moczowych, bezpieczniejsze zachowania seksualne oraz reagowanie na utrzymujące się objawy ze strony układu moczowego.
Pilnej konsultacji wymagają: całkowita niemożność oddania moczu, gorączka i dreszcze połączone z bolesnym parciem na mocz, krew w moczu oraz silny ból podbrzusza lub dróg moczowych.
W przypadku utrzymujących się dolegliwości nie należy rozpoczynać samodzielnie rehabilitacji prostaty, masażu ani stosowania akcesoriów do stymulacji gruczołu. Najpierw konieczna jest diagnoza urologiczna i ustalenie, czy dana forma aktywności jest dla Państwa bezpieczna.
Kliknij w link poniżej i zobacz wszystkie produkty z kategoriiMasażery prostaty
